Wet van de barmhartige Samaritaan

De barmhartige Samaritaan: medeleven en bescherming

De uit de Bijbel (Lucas 10:25-37) afkomstige parabel van de barmhartige Samaritaan vertelt hoe een voor dood achtergelaten reiziger wordt gered door een onbekende die hem verzorgt en zich over hem ontfermt. Naast de religieuze context draagt zij een universele boodschap: de morele plicht om anderen in gevaar te helpen, uit medeleven en onbaatzuchtigheid.

Geïnspireerd door dit beginsel zijn er wereldwijd talrijke zogenoemde barmhartige-Samaritaanwetten uitgevaardigd die hen beschermen tegen juridische vervolging die te goeder trouw hulp bieden in een noodsituatie. De precieze reikwijdte van die bescherming verschilt echter per rechtsgebied: hieronder leest u wat de voor uw regio geldende wet bepaalt.

Uw bescherming krachtens de wet

In de Northwest Territories sluit de Emergency Medical Aid Act elke aansprakelijkheid uit voor schade die voortvloeit uit de handelingen of nalatigheden van een persoon die vrijwillig en zonder verwachting van betaling medische spoedhulp of eerste hulp verleent op de onmiddellijke plaats van een ongeval. De enige grens is grove nalatigheid. De wet geldt zowel voor zorgverleners als voor leken, en haar immuniteit te goeder trouw strekt zich uit tot het gebruik van een defibrillator.

Geen verplichting om te handelen, maar alle redenen om het te doen

In de Northwest Territories legt de wet geen plicht op om hulp te verlenen: helpen is een keuze, geleid door solidariteit in plaats van dwang. Wat het territorium waarborgt, is dat deze keuze, te goeder trouw gemaakt, niet tegen u zal worden gebruikt, tot en met het gebruik van een AED. Het enige wat rest, is weten hoe te handelen — en dat is te leren.

Waarom opleiding essentieel is

In een zo uitgestrekt en dunbevolkt gebied als de Northwest Territories kan hulp lange minuten op zich laten wachten, en in afgelegen gemeenschappen nog langer. Toch daalt bij een hartstilstand de overlevingskans met ongeveer 10 procent per minuut zonder reanimatie. Hier meer dan waar ook is de eerste schakel in de overlevingsketen niet de ambulanceverpleegkundige, maar de buur, de collega, de dierbare die er toevallig is. Een opleiding in reanimatie en AED-gebruik brengt een zekere mate van veiligheid op een plek waar de afstand die schaars maakt.